ΧΑΘΗΚΕ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ... ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΒΙΑΖΕΤΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Οι εκλογές που έρχονται έχουν κυριεύσει την πολιτική και κοινωνική ζωή του νησιού. Αυτό που είναι πλέον ορατό σε όλους, είναι το γεγονός πως η τοπική πολιτική ιστορία "κάνει πισωγυρίσματα" και βλέπουμε καθημερινά πως οδεύουμε στο να βιώσουμε ξανά μέρες του 2002.

Σκάνδαλα επί σκανδάλων, σκοτεινές ιστορίες διαπλοκής και σωρηδόν οι καταγγελίες απ' όλους τους εμπλεκόμενους και "φερέλπιδες" πολιτικούς, που "τίθενται" τάχα ενώπιον του ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ λαού και ζητάνε την ψήφο του. Στον αγώνα αυτό, τα πάντα έχουν έλθει τα πάνω κάτω, με κυρίαρχες τις έννοιες που έχουν χάσει την αξία τους και την ετυμολογία τους, αλλά ερμηνεύονται κατά το δοκούν.
Η εντιμότητα παρουσιάζεται ως ίδιον του καθενός, που απλώς την ευαγγελίζεται και την μεταχειρίζεται όπως θέλει. Ο καθείς βαφτίζεται έντιμος, περιβάλλεται από μόνος του τον "μανδύα" της εντιμότητας και περιφέρεται με αυτόν στο πλήθος, ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ να γίνει πιστευτός και αποδεκτός όπως εκείνος επιθυμεί. Αυτό, δεν είναι κατ' αρχάς μεμπτό, όμως κανείς δεν είναι σε θέση να διατυμπανίζει την τιμιότητά του, αφού αποτελεί μιαν ιδιότητα που κατοχυρώνεται μέσα στην πορεία της κοινωνικής πραγματικότητας.
Η αλήθεια, γίνεται μέσο διασποράς του ψεύδους και της ανακρίβειας και όχι μόνο διαστρεβλώνεται αλλά χρησιμεύει ως «καταφύγιο» για κάθε σκοτεινή και υποχθόνια επιθυμία. Ο καθένας έχει την δική του αλήθεια και την «πλασάρει» όπως εκείνος επιθυμεί και ανάλογα με τα μέσα που διαθέτει. Η Κάλυμνος, η ενημέρωση και η Δημοκρατία, η οποία «τρέφεται» από την απόλυτη αλήθεια, βρίσκονται πια στο παρασκήνιο και χάνονται σιγά σιγά στο σκοτάδι της ανακρίβειας και της φαυλότητας, που είναι παιδιά του ψεύδους, της αναλήθειας, της παραπληροφόρησης και του ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΥ.
Ας μας επιτρέψει ο Καλύμνιος «βάρδος» ο αγαπητός μας Γιάννης Κουλλιάς, να παραφράσουμε τους στίχους του και να πούμε:
«Μικρή μου πατρίδα, ριγμένη στο σκοτάδι,
απ’ τα παιδιά σου στερούν το γλυκό σου χάδι,
την μοίρα σου παίζουν στα ζάρια οι παράνομοι
κι ας έμεινες αιώνια αμόλυντη και άμωμη.
Βαθιές μαχαιριές χαράζουν τις σάρκες σου
τα βράχια ματώνουν απ’ τους αφεντάδες σου,
στον ήλιο τον δίκαιο σηκώνεις το βλέμμα
και εκείνος δακρύζει απ’ της σάρκας σου τ’ αίμα …»

-ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Σχόλια (1)