Ένας Καλύμνιος Indiana Jones....

Θυμάμαι σαν να 'τανε τώρα που ήμουν και εγώ αμούστακο κοπέλι, με ρωτούσαν οι φίλοι μου τι θα ήθελα να γίνω άμα μεγαλώσω...μια ήταν η απάντηση που στροβίλιζε στο μυαλό μου και στη καρδιά μου, και φυσικά ήμουν τόσο σίγουρος που δεν χώραγε δεύτερη σκέψη στο μυαλό μου...αρχαιολόγος!!! Άμεση, κοφτή και ξεκάθαρη ήταν η απάντηση μου στο ερώτημα τους.

Αρχαιολόγος λοιπόν και αποφάσισα να ασχοληθώ ζεστά με το θέμα, έψαξα, σπούδασα, ρώτησα, διάβασα και ασχολήθηκα ανελλιπώς  επί του θέματος....Όλα τα είχα υπό έλεγχο το μόνο  που χρειαζόμουν ήταν τα κατάλληλα εργαλεία και διασυνδέσεις για να κάνω το όνειρο μου πραγματικότητα.

Μέσο Internet βρήκα μια γαμάουα διεύθυνση και αγόρασα το μηχάνημα για να μου διευκολύνει  την αναζήτηση χαμένων θησαυρών...δεν αγόρασα τίποτα το special, βαράει στο χαλαρά ασημικά, χρυσά, μπρούτζινα και κάθε λογής μέταλλα, λέει το μέγεθός τους, το βάθος στο οποίο βρίσκονται τα διάφορα μπιχλιμπίδια, και ξέχασα με λίγα ευρόνια παραπάνω χτυπάει και μάρμαρα (δεν ξέρω πώς γίνεται έτσι έλεγαν οι οδηγίες χρήσης). Το πρώτο βασικό βήμα για την σταδιοδρομία μου έγινε...πήρα τα εργαλεία που χρειαζόμουν.. είμαι έτοιμος να το παίξω Indiana Jones.

Λίγο πολύ λοιπόν  και ρωτώντας πας στην Πόλη όπως λέει και το ρητό ήξερα που να αρχίσω της έρευνές μου… Ελιές, Αγ. Αντώνιο και φυσικά Δάμος ήταν οι στόχοι μου. Ευτυχώς  για καλή μου  τύχη  φιλαράκι κολλητό είχε ενοικιάσει  σπίτι στον Αγ. Αντώνιο, ωραίο σπιτάκι που για ακόμα  καλύτερη μου τύχη είχε και υπόγειο. Μόνοι και έρημοι λοιπόν συντροφιά με το πολυμηχάνημα  που τα βαράει όλα , μερικές τσάπες και φτυάρια ξεκινήσαμε από το υπόγειο του φίλου μου την αναζήτηση μας. Όλη νύχτα σκάβαμε  και το πρωί κοιμόμασταν. Αφού λοιπόν καταφέραμε  και σκάψαμε άλλα 3 οικόπεδα (μέσα σε 2 βδομάδες) με έναρξη το τοσοδούλη υπόγειο βρήκαμε αυτό που θέλαμε.

Μαχαίρια, σπαθιά, λιοντάρια (μαρμάρινα),νομίσματα και κάθε λογής καλούδια. Όμως υπήρχε  ένα σημαντικό πρόβλημα.. Που στο καλό θα πηγαίναμε τόσα σακιά με χώμα? Όπως ξέρετε η Κάλυμνος είναι ένα μονιασμένο  νησί και έτσι ο φίλος του φίλου ήξερε ένα φίλο που ασχολιόταν  με κάτι οικοδομές. Ένα βράδυ λοιπόν λόγω οικοδομικών «εργασιών» φόρτωσε 7 αμάξια  σακιά με χώμα και εξαφανίστηκε..

Έτσι λοιπόν ένας από τους στόχους μου ολοκληρώθηκε... κατάφερα να φτιάξω  το πρώτο τελείως ιδιωτικό μουσείο στην Κάλυμνο (πόσο πιο ιδιωτικό αφού  το έφτιαξα στο υπόγειο του φίλου μου).Ευχαρίστως θα σας καλούσα αλλά  υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα. Δεν υπάρχουν  εκθέματα καθώς τα πούλησα μια καλή πρωία  μέσω ενός γνωστού  σε κάτι χουβαρντάδες στην Γερμανία ή μήπως στην Αυστραλία? Μα ποιος  νοιάζεται τώρα που πήγαν τα αρχαία. Το παραδάκι έπεσε κανονικά!

Αγριεμένος λοιπόν  και ενθουσιασμένος  με την πρώτη  μου  επιτυχία σαν Indiana Jones...βάζω κάτω τα πράγματα παίρνω και ένα αεροβόλο που είχα στην καβάτζα , τo πολυμηχάνημα στο όχημα  και τραβώ στο Δάμο και καλό κυνήγι! Με το ένα χέρι στο μηχάνημα το οποίο και φυσικά ήταν εν λειτουργία, ξεκινάω το κυνήγι. Κρυμμένος όμως να μην με πάρουν χαμπάρι οι λοκατζήδες μας, συνεχίζω να ψάχνω, δυστυχώς  όμως σε όλα τα οικόπεδα  υπάρχουν και ανά μέτρο καμία 50αριά τρύπες...

Ανάβω τσιγάρο και συλλογίζομαι για τις τρύπες. Μετεωρίτες δεν έπεσαν θα το είχαν πει τα κανάλια. Να έσκαψε κάνα ζώο για να αφοδέψει  δεν το νομίζω (θα χρειαζόταν  φτυάρι για τέτοιες τρύπες). Άρα υπάρχουν οι εξής περιπτώσεις:

1)Κάποιος ήθελε να χτίσει σε όλα τα οικόπεδα της περιοχής και έψαχνε καλή τοποθεσία για τις κολώνες, με αποτέλεσμα καμιά 50αρια τρύπες.. άραγε την βρήκε την τοποθεσία?

2) Κάποιος έχει ατίθασο πνεύμα σαν και εμένα  και θέλει να το παίξει καλύτερος αρχαιολόγος από εμένα. Δεν είναι δυνατόν αυτό θα  τον καταγγείλω στην ένωσή μας (ναι έχουμε  και προεδρείο ,και οργάνωση  την Π.Α.Κ.  Παράνομοι Αρχαιολόγοι  Καλύμνου)!!

Στεναχωρήθηκα  με το συμβάν λοιπόν...(κάποιος προσπαθεί  να μου φάει την θέση)… Και αρχίζω μετά μανίας λοιπόν το κυνήγι του χαμένου θησαυρού...δεν θα αφήσω τίποτα όρθιο, σε μοναστήρια θα ψάξω, σε χαμόσπιτα, σε δρόμους  και πηγάδια, σε παραλίες και σπηλιές...δεν θα αφήσω τίποτα όλα θα τα ψάξω (μπαταρίες για το  μηχάνημα να έχω μόνο) σε στάβλους ,σε χαραματιές, σε φούρνους  ακόμα και σε κοτέτσια  παντού θα ψάξω... όλα θα τα βρω  και όλα  θα τα πουλήσω...στο κάτω  κάτω της γραφής υπάρχει κανείς να με ελέγξει? Υπάρχει κανείς για να τα προστατέψει?

*Το μυθιστόρημα  είναι φανταστικό, η οποιαδήποτε πιθανών συσχέτιση με γεγονότα και πρόσωπα  είναι καθαρά φανταστική.....

**Ο εκδοτικός  οίκος  Kalymnian's Voice  παρακαλείται να δημοσιεύσει το μυθιστόρημα μου ως έχει...

***Στα  υπόψην αυτή την φορά κοιμήθηκα νηστικός χωρίς να φάω κάτι βαρύ!


-Aprilia Dorsoduro

Σχόλια (0)